PRIMAVERA (again)

Ela pídeme que non deixe de querela. Eu, non fago outra cousa. O mundo divídese entre os que din querer ben e os que queremos (aínda que o fagamos mal).

A cidade presenta as súas credenciais, o sol repetido nunca é bastante, os vampiros mercan crema de protección total e nos fondos de armario, agroman arcos da vella.

CaRa A "La primavera-Albertucho"

CARRACA

Aínda non aprendín a dicir que non

cando me convidan a navegar nun mar picado.

Erguerse con náusea e o son dunha carraca 

chantado nos miolos.

Fóra, a primavera.

CaRa A "Chet Baker-The touch of your lips"

DE SANTOS

Sabes?,

alí onde emprestan bicos 

a media boca

temos o noso lugar.

A fórmula é sinxela.

Un mar, 

un gin, 

un sorriso,

o teu sorriso 

e un ti. 

As cidades 

foron conquistadas

polos grises e

o futuro afoga 

nunha cunca de caldo.

Nunca seremos

aquelo que os nosos pais

soñaron

pero aquí estamos,

sen disparar a ninguén,

tomándolle as medidas

a un cadaleito a dous

con vistas.

CaRa A "La libertad-A.Calamaro"

BALNEARIO

-Teño que contarche o peor que me pasou na miña vida ata hoxe porque quero pasar un anaco do meu futuro ao teu carón.

-Ti dirás...

Pasaran xa meses dende aquel encontro. Non se cansaban de fuxir xuntos. Compartían versos, música, cidades e baños de sales.

CaRa A "Va a empezar a llover-Nacho Vegas"

BRAILLE

Se a derrota chega,
mellor estar,
ben acompañado.
Os Domingos cohabitamos
os excesos
con familias, ramos,
versos de Alan Ginsberg,
bicos e a vertixe
de non querer facernos dano.
A primavera molla o pole
coa choiva dun Marzo terminal.
Na carteira,cinco euros roubados
e unha multa
por non ter acesas
as luces no túnel.

Se a derrota chega
prefiro malgastala
ao teu carón.
Nunha estación repetida
apalpámonos as escuras,
trabámonos as escuras,
suamos as escuras,
trocamos a Quique por Bowie
nun braille musicado
onde eu, coma sempre,
saio gañando.

CaRa A "David Bowie"

DOMINGOS E FINAIS

Hoxe regarei o meu xardín de flores secas 

cos litros de auga que onte mollaban os bares

mentres agardo por ti.

Ninguén foi quen de demostrar,

que tamén os Domingos,

poden ter fermosos finais.

CaRa A "C.Ch-Flores secas"

XAXÚN

Unha loira esquía con tacóns altos
no branco dun paso de cebra.
Cero graos na cidade,
o teu avión érguese cedo,
o atraco prodúcese nas primeiras horas.

Sempre marchas cando estás chegando

deixando bolsas de té en sístoles sen diástole.
Compostela duty free,
o teu flash da pistola dispárase automaticamente,
o morto que ti coñeciches está moi vivo.

A 600 km do Sol vai frío
vivindo coma un esquimó da túa pesca.
Na Berenguela dan as horas,
o teu exercito de rock rompe filas
o sábado dise xaxún na túa ausencia.

 

CaRa A "Dallas-Menphis/Q.Gonzalez"