ENZIMAS (literarios)

TI escribes versos como se fosen epitafios

 nas tapas manchadas do iogur,

eu respiro mentres leo  e recito en alto,

calendario de balas nun atraco ,

osíxeno nas letras de aquel que ten algo que dicir.

Séntache ben a melancolía irmán,

como aquel pé que pisa o embrague 

con dúas copas de máis

ou aquelas xemelgas, 

que cociñaban ben pero bicaban pouco.

Os graffiteiros decláranlle a guerra a Banksy 

con ceras manley porque non saben,

 que as guerras pérdense en branco e negro

e que as derrotas,

pendúranse dunha restra de chourizos 

para comelas no San Martiño.

Hoxe, aínda así, non quero falar de Banksy,

 nin do san Martiño.

Pretendía dicirche, que gosto de verte subir,

 cando todos baixamos

 e que todas estas letras están provocadas polas túas,

 roupa interior de encaixe mediante.

CaRa A "Euforia-La Sonrisa de Julia-Iván Ferreiro"