TIO TOM
Os poetas agóchanse tras os cartazes electorais sen frío nin calor, arrastrando versos entre as follas, violando indiferenzas, investindo en derrotas.
Os poetas agóchanse de ser poetas no lusco fusco do que algún día construímos, queimando a pel con bicos, pendurando sorrisos do gris, revelando ilusións no fotomatón, inconscientemente, cunha dose de rock and roll.
Iniciamos a fuxida no camiño de volta, disparamos cancións ás nenas de saia curta, empregamos as batallas perdidas como after shave e todo por afirmar, que estamos vivos.
Tom mancha de música os días do calendario, a melancolía viste de negro encaixando os golpes de seda, todo ten un aquel de bucle repetido, que está a piques de rematar.




3 Comments:
A voz de Tom, para min, leva impresa a sensualidade do tango.
Estos poetas, Pablito...
Boa noite donas...
Enviar um comentário
<< Home