DÍAS E ARMAS

Aquel altar era un garito onde o barman daba hostias de garrafón e os noivos de madrugada, citábanse  dúas copas despois, para un  bico rápido.

Á cidade quedáballe grande o vestido de dous versos perdidos, as metáforas de cuspe e gañas, as soidades aceleradas, os silencios falados e os minutos gastados polos que sempre chegan a ningures.

Eran outros tempos, os días previos que mataban os Domingos con premeditación e aleivosía.

CaRa A "Abajo el Alzheimer-E.Morente"