OUTRAS LERIAS

BUSCADOR

2012-01-25T00:52:00.001+01:00

Hoxe merquei un par de zapatos novos para camiñarte.

Teño, unha enciclopedia de mentiras preparada,

para asubiarcha nos oídos.

Sei que me repito.

Busco compulsivamente unha derrota.

CaRa A "Avería y redención-Q.Gonzalez-Leiva"

VERSOS (por encargo)

2012-01-23T01:00:00.002+01:00

Xogar a ser un verso solto na túa pel,

testamento de intencións a fondo perdido,

cicatriz húmida de guerras embargadas

en estradas secundarias onde se agochan,

áreas de descanso aceleradas.

Prefiro matar na derrota do xusto,

coleccionar abrentes de lingua e sal,

prometer mentiras,máis mentiras

e saberme campión,

da copa que bica os teus beizos.

A cidade paga aos valentes

cos ollares dos covardes.

CaRa A "Q.Gonzalez-Arañazos de piel roja"

DE CREBAS

2012-01-15T13:09:00.000+01:00

Atracar un banco de néboa na autoestrada, camiño do reverso da túa saia, non deixa de ser, un deporte de risco incontrolado, a plusvalía que sempre hai na derrota. A cidade esperta aterecida entre as túas pernas mentres os escritores almorzan café, letras e resacas. Os Domingos son un fraude da vida moderna, a estación de servizo dun carro que vai a ningures, un catalogo de horas mortas e o día de traballo das beatas.

Quen dixo medo?, que hai despois da meta?, onde se agocha o bico pra parar?.

Quen dixo que a vertixe era un efecto do Everest?

CaRa A "Carlos do Carmo-Homem na cidade"

ABUR

2012-01-05T14:18:00.001+01:00

Cando un pensa que xa non ten nada que dicir,

vai o corazón e dispara unha bágoa de tinta.

Moito obrigado polo ensinado, mestre.

CaRa A "Los mejores-I.Serrano-Pedro Guerra"

UNHA DE NADAL

2011-12-26T11:18:00.000+01:00

A estrada está xeada, non se salvan nin os anacos dos túneles. Como chegará a invernía baixo teito?. As luces de Nadal mestúranse coas da ambulancia que percorre a cidade saíndose da postal, transportando indixestións de corazón ao servizo de urxencias.

Xa non acreditas na miñas verbas cando digo que a pesar de todo, ti es a miña casa. Nesta festa da melancolía, péganseme os pes ao chan cando me falas baixiño, en garitos onde a cesta de Nadal está ateigada de xeo e os bicos, regálanse coa rifa que coincida coas catro derradeiras cifras do sorteo da ONCE do 25 de Agosto.

Son tantos os sabores emprestados que todo sabe a nada, agás a memoria do teu corpo, que aínda sabe a todo. Percorro o país nunha misión de audaces, sentíndome só rodeado de xente que sabe o meu nome, investindo discos en quilómetros, xogando coa memoria para construír presentes, camiñando a ningures. As árbores intentan danzar unha muñeira no horizonte do lusco-fusco nunha viaxe de versos que ule a asfalto.

Teño unha cadea de metáforas para atarme ao pé da túa cama, verbas perdidas nunha memoria que decidiu non exercer e os restos, ateigados de lazos de cores para poñelos a roxo ou negro.

Non te fíes dos suicidas que non teñen límites no vivir.

CaRa A "Canción de amor y muerte-Iván Ferreiro-Rubén Pozo"

DE MENOS

2011-12-11T13:29:00.001+01:00

Ao ano, prodúcense 150 millóns de botellas no mundo de Jack Daniel´s pero na casa, non queda ningunha despois do incendio. Os Domingos teñen un aquel de pirómanos distímicos que agochan balas no cuarto dos convidados e restos de carmín, querendo ser graffitis nos muros do barrio. A tv está mollada polo orballo da mañá e os restos de alcohol da noite .Os cans, abdican de ladrar aos ladróns, que aínda non se deitaron e buscan, un texto que falaba de ti e non dicía nada novo.

Andamos, a menos de cinco centímetros de pel enviándonos cartas, sen acuse de recibo, mal medindo os tempos, as gañas, as derrotas, mal queréndonos dende unha habitación con vistas, ao servizo de urxencias.

CaRa A "Como los gatos-Fabián"

NADA QUE DECIR

2011-12-08T22:39:00.001+01:00

Os meus silencios non agochan verbas e as veces nin tan se quer dúbidas. Os meus silencios non son unha pose e carecen de estratexia. Os meus silencios non queren ser nada máis que iso, silencios.

Por iso estou hoxe calado, lembrando as veces que cos meus non, perdín penínsulas de vida lonxe de ti.

CaRa A "Tratando-J.Urrutia-A.Calamaro"

EN DESTINO

2011-12-05T11:03:00.001+01:00

Fotogramas na estrada, máquinas pesadas que pacen, agardando pola caída dun meteorito, aves xogando a cruzarse diante dos mercancías e a música, sempre a música, investindo con cada canción en quilómetros compasados.

A cidade sempre agarda ao final, cicatrizando feridas, pintando ollares cun aquel de quen se sabe, vencedora no movemento.

Gardo un guión repetido onde se agochan bicos embargados, fuxidas de fin de asalto e un inventario de pasos, de todos aqueles, que camiñaron ao meu carón Donosti.

CaRa A "Lo que te hace grande-Vetusta Morla"

DENDE A FIESTRA

2011-11-23T10:54:00.001+01:00

Unha trincheira ao carón dunha fiestra. Mírote, fermosa, despreocupada, disparándolle fotos ás follas en movemento, gardando para ti un anaco de outono.

Séntanche ben as derrotas, o paso dos anos innegociable, as vidas doutros que quixeches vivir por horas e o sorriso en formol, esquecido nun retrato de hai anos.

Unha trincheira a carón dunha fiestra. Son un mirón con versos caducados nos petos dos pantalón e unha indixestión de mentiras. Mírote, cun resto de marmelada de fresa preto dun beizo, cun aquel de bonita que pretende non selo, enfrontándose aos días repetidos, abandonando cores no branco e negro.

Unha trincheira ao carón dunha fiestra. Son un cazador cazado. Pídesme con xestos que te acompañe outra vez a ningures, sácasme anos a sorrisos e bérrasme dende fora, que a man que sostén a miña cara neste ollar indiscreto, ten un aquel demodé.

CaRa A "Maldita dulzura-Vetusta Morla"

MOLLADURAS

2011-11-11T02:20:00.001+01:00

Todo era un porco killing nun diluvio universal mentres eu,

naufragando nunha carballeira, botábate de menos.

CaRa A "That look you give that guy-Eels"

TIO TOM

2011-11-07T19:30:00.000+01:00

Os poetas agóchanse tras os cartazes electorais sen frío nin calor, arrastrando versos entre as follas, violando indiferenzas, investindo en derrotas.

Os poetas agóchanse de ser poetas no lusco fusco do que algún día construímos, queimando a pel con bicos, pendurando sorrisos do gris, revelando ilusións no fotomatón, inconscientemente, cunha dose de rock and roll.

Iniciamos a fuxida no camiño de volta, disparamos cancións ás nenas de saia curta, empregamos as batallas perdidas como after shave e todo por afirmar, que estamos vivos.

Tom mancha de música os días do calendario, a melancolía viste de negro encaixando os golpes de seda, todo ten un aquel de bucle repetido, que está a piques de rematar.

CaRa A "Back in the crowd-T.Waits"

FESTA

2011-11-01T01:23:00.000+01:00

A nai fixo o primeiro caldo deste Outono.

As tazas e o café fuxiron da casa.

Quedan inaugurados os días das cuncas.

CaRa A "Ataque Escampe-Once upon a time:A Terra Cha"

DESTERROS

2011-10-30T01:12:00.000+02:00

Sempre andabas tres pasos por detrás da frase e cando chegabas a ela, non valía nin para un miserento verso. Vives instalado nos que andan a piques de gañar pintando derrotas, dicíndose elegantes, bicando pasados, perdendo.Deixabas anacos de pan de broa no camiño de volta a casa, insubmiso ao aburrimento do ben vivir e sabendo que os the end, as veces agochan un continuará. Por iso esta noite escribes, porque non tes outra cousa que facer, porque non queres facer outra cousa. A túa equipa tivo medo coma sempre, os garitos repiten guión e as lolitas alugan puchos de la para canear á outonía.

Este Sábado, toca facer, renuncias ás amizades e ao seu corpo, que dimite pola cidade todos os fríos.

CaRa A "El equilibrio es imposible-Santi Balmes,Iván Ferreiro"

ENZIMAS (literarios)

2011-10-18T16:10:00.000+02:00

TI escribes versos como se fosen epitafios

nas tapas manchadas do iogur,

eu respiro mentres leo e recito en alto,

calendario de balas nun atraco ,

osíxeno nas letras de aquel que ten algo que dicir.

Séntache ben a melancolía irmán,

como aquel pé que pisa o embrague

con dúas copas de máis

ou aquelas xemelgas,

que cociñaban ben pero bicaban pouco.

Os graffiteiros decláranlle a guerra a Banksy

con ceras manley porque non saben,

que as guerras pérdense en branco e negro

e que as derrotas,

pendúranse dunha restra de chourizos

para comelas no San Martiño.

Hoxe, aínda así, non quero falar de Banksy,

nin do san Martiño.

Pretendía dicirche, que gosto de verte subir,

cando todos baixamos

e que todas estas letras están provocadas polas túas,

roupa interior de encaixe mediante.

CaRa A "Euforia-La Sonrisa de Julia-Iván Ferreiro"

ESCOLA (de calor)

2011-10-13T19:40:00.002+02:00

Miro pasar as horas medindo o tempo nunha cervexa

e a derrota no tamaño das túas pernas.

A cidade aprende a suar en outono,

as lolitas surfean as pedras da vella

e os garitos, déixanse terrazas longas,

saias curtas e gafas de sol.

Compostela vive de aluguer nun anticiclón

onde afogan os costumistas

culpables de melancolías, magostos,

cine e poesía.

CaRa A "Viento a favor-Q.Gonzalez"

MAREOS

2011-10-07T18:49:00.000+02:00

Din tantas voltas que rematei mareado

no mesmo lugar de partida, sen micebrina.

Sinto, que estou a piques de espirme na noite

cunha revolución de feridas.

CaRa A "Quen me leva os meus fantasmas-P.Abrunhosa"

TERMÓMETROS,FOLLAS E DELIRIOS

2011-10-04T19:52:00.000+02:00

Miro ao lonxe, un amigo que dubida de madrugada entre a nai ou a filla e as túas pegadas esquecendo, posdatas de pes descalzos nas escaleiras e tacóns na recámara dunha guerra a fondo perdido que acubilla mortes incivís nos nosos bicos.

Os Domingo querida, os Domingos baten os dentes da melancolía con xeo, Outubro arríncase a roupa querendo pasar por Agosto e a cidade despíntase a cara coa calor. A Martes nas mesmas querida, a Martes nas mesmas xa non sabemos nin onde ostias estamos.

Tamén temos medo, un medo que vive de aluguer nos xornais, cortado cunha pinga de leite no café.

Hai días que desexo volver a ser outro enganado pola memoria.

CaRa A "Viento a favor-E.B"

PINTOR

2011-09-29T01:17:00.002+02:00

Camiño cun NON pendurado dos petos do pantalón,

preto do solpor onde as radios falan da apocalipse, primas de risco e débedas impúdicas.

Aínda así querida, teño unha consigna embargada para a túa revolución.

Achégate, non tardes, vouche a debuxar un graffiti nas costas.

CaRa A "Luna de miel-Iván Ferreiro"

O QUE LLE SOBRA

2011-09-24T14:51:00.001+02:00

Ela non deixa caducar ningún bico na boca,

sóbralle osíxeno,

fáltalle stop,

non malgasta nin un segundo,

en lembranzas.

CaRa A "Con dos camas vacias-M.J-J.Sabina"

TODO

2011-09-21T00:30:00.002+02:00

Aquela noite na cidade todo era ti,

incluso, as verbas que lle faltan a este verso.

CaRa A "Nacho Bejar-Tuve que correr"

AGARDANDO

2011-09-15T17:51:00.001+02:00

Si querida, andamos a medio bico, perdendo na vitoria, negociando o innegociable, revisitando infernos, anotando inimigos, buscando sabores repetidos, facendo pe en garitos abisais, catalogando engurras, desconxelando revolucións, mirando todas as pernas, disparando axustes de contas ao baleiro, presupostando respostas, bicando primeiros planos e suturando da memoria, un anaco caducado do corazón.

Por resumir dona, que continúo parvo.

CaRa A "Moneda corriente-Estelares"

VOLTAS (e revoltas)

2011-09-04T15:35:00.002+02:00

Ando a medir a preguiza. Estou por untarme o corazón con Aloe Vera. Din, que é boa para as picaduras de insectos e para as queimaduras do sol.

A cuestión é poñerme algo nas gañas fuxidas, na deshidratación de erguer o telón, nos bicos enlatados e nos quilómetros anotados no debe.

Por resumir, que ando parvo.

CaRa A (again) "Ardiendo a un clavo-Quique Gonzalez"

VOLTAR (a un mesmo)

2011-08-30T08:25:00.002+02:00

Definitivamente. Un cando viaxa non fuxe de si mesmo. Faino, as veces, para atopar respostas. Nesta viaxe conquerín unhas cantas. Non gosto de ningunha delas. Aínda así, debo retornar. Un é de onde é de xeito innegociable. Un non pode estar facendo preguntas para quedar lonxe acubillado con elas. A miña derrota, para ben ou para mal, está en Compostela, esa cidade que corre o risco de voltarse triste e gris Conde Roa mediante.

Gasto os derradeiros días mirando as cores agochadas no mar e percorrendo en moto este fermoso lugar. Busco lugares exclusivos nunha illa exclusiva. Un canto máis ten máis quere, ou sempre queremos o que non temos.

Bibi Esmeralda durme nunha cabana preto da praia de Sai Ree metabolizando as noites de lume, xaropes velenosos e música. Non sabe se quere coñecer Galiza. Di que sempre se me pon a melancolía no ollar cando falo dela.

O meu lar queda a un barco e tres avións de distancia ou a 36 horas se medimos en ferrados ou en metros. Nunca ninguén dixo, que voltar fora doado.

FUXIR (dun mesmo)

2011-08-27T15:07:00.005+02:00

Unha amiga miña di que non podo estar fuxindo sempre de min mesmo, mais ela non sabe que existe Koh Tao. Nunha viaxe sempre están contigo aqueles e aquelas que queres e nesta fuxida así aconteceu. Llamaradas fitándome por estas lerias, Franético nos Rusitos brancos dos garitos deste perdido lugar, Quicoliñas nas postas de sol e nas conversas do silencio, Sabela porque si e TI por quererme, na derrota dos que sempre negociamos un bico embargado en Casablanca. Non me esquecerei de Marci, que derrapa en cada coche deste lugar e do Mestre, que administra os ollares dende a segunda liña.

Hoxe chamei a Bibi Esmeralda para que viñera a pasear polas praias deste lugar, onde o ging, o libro e a música comparten abrentes. Non lle falei da odisea da viaxe en barco dende Ko Samui e tampouco de que aquí ningunha edificación pasa da segunda pranta. Por falarlle, tampouco lle contei que ten pouco máis de 20 km cadrados e dúas ou tres estradas cheas de fuchancos. Faleille do amor, que non deixo de ler a Graham Green e que aquí en Koh Tao, nin eu son eu.

Penso quedar por estes lares uns días, antes de voltar a Compostela.

A VINGANZA (de Kalinda).

2011-08-25T17:12:00.002+02:00

Fuxín buscando repouso e rematei entregado ao Mekong, nun triángulo de excesos entre Tailandia, Laos e Myamar. Changmai lambe as feridas dos que sempre apostamos a cabalo perdedor, agochándonos en ningures, buscándonos os límites.

As autoridades depórtanme a Ko Samui, saben que nunha illa, agás na de Arousa, son facilmente controlable.

RELAX

2011-08-23T19:15:00.005+02:00

Contan que Jim Thompson esvaeceuse en Malasia. Eu coido que foi devorado por un big pussy nun ping pong show en Patpong.

Bangkok férveme a pel. Preciso como tío Leonard Cohen, natureza, libros, aceite, mans e meditación. Inicio pois, fuxida a Chiangmai.

TODO A CEN

2011-08-21T08:23:00.001+02:00

Hoxe merquei un latexar hipotecado por 100 bath en Khaosan Road, nun roubo programado baixo o fitar negociado de Bibi Esmeralda. A cidade empresta pasaportes adulterados a ningures, amores de contrabando, versos mollados en opio para os que viven perdidos e unha bala agochada, na guerra da pel.

POESÍA

2011-08-20T20:18:00.003+02:00

Esquecín o teu nome en Bangkok dúas horas despois, de gastar fígado e pernas nun garito de Chinatown con Bibi Esmeralda. Ao carón do Chao Phraya, o salitre é unha quimera e a melancolía non serve nin de coartada para esmagar a suor.

Os versos teñen un aquel de venéreas neste lugar. O poeta non ten tempo para pensar en versos. O poeta é un animal en perigo de extinción que negocia olores, velocidades e latexos.

As derrotas nesta cidade fíanse de balde ao pechar o día, xa nada ten razón de ser máis aló de sobrevivir. Bibi agocha dous abrentes e un sorriso cativo debaixo da saia, sabe que a miña derrota garante unha segunda parte, sabe que Bangkok non precisa para respirar de ningún gramo de poesía.

FUXIDAS E RIOS

2011-08-13T01:45:00.002+02:00

Mollei no ging un fotograma conxelado dos teus beizos

neste Agosto, onde os poetas deshidratan versos en toallas de praia

e os pirómanos, prenden lume na memoria.

A cidade ule a procesión, palio e guiris,

o psiquiatra fuxe coa súa neurótica preferida,

os palacios invisten en engurras

mentres nos, alugamos por horas metros de pel

sen vistas.

Sempre estou partindo de min onde remata o mundo,

nas sombras que sementas nas miñas pantasmas,

na lembranza da túa amnesia

e nos corpos onde quixemos gañar, perdendo.

Os profetas buscan un pouco de comida rápida,

a intelixencia esvarou nunha gota de suor,

as mentiras píntanse de verdade

e a saída de emexencia,pasa por unha fuxida,

ao carón do río Chao Phraya.

CaRa A "Fuego-A.Calamaro-Intoxicados"

RADIOS (molladas)

2011-08-06T09:15:00.000+02:00

Aquel día de Agosto-Novembro, hidratado pola chuvia sabía, que tiña un curso de locución pendente coas curvas do teu corpo.

Teño unha radio embargada debaixo da pel, que de cando en vez, asubía o teu nome.

CaRa A "Me asomo-O.Román-Carmen París"

AGOSTOS (espesos)

2011-08-03T01:28:00.002+02:00

Este Agosto é espeso como o chocolate do Galicia e triste como unha postal embargada daqueles días, no que todo o que faciamos o facíamos, porque nos vencían as ganas.

Agora que vivimos instalados na derrota das certezas,

dubidamos da suor dos nosos corpos,

negociamos derrotas

matamos desexos

e botamos de menos...

agora poderíamos,

mordernos os excesos,

mentirnos con verdades

e buscar un polo de limón

nunha onomatopea previa ao orgasmo.

Son un animal canso pola vella,

conquistado por turistas,

que pecha os ollos para mirarte

e move os dedos para ulirte.

Cara A "El Idiota-Fon Román"

CIDADES AGOCHADAS

2011-07-25T04:24:00.002+02:00

O´Miro

Disparabas balas de auga e a min, non me gustaba mollarme,
nin bailando espido debaixo da choiva.
Estou maior para investir nun bucle de licor café.
Os meus amigos buscan consellos de pai
e o meu pai, tan só quere ser o meu amigo.
Póñome nervioso coas arritmias.
Por non saber, xa non sei pestanexar cando te miro.
Aquela muller eras ti varios anos antes.
Hai adegas da memoria arquivadas,
funcionarios de manifestación,
estradas con radares camuflados,
lameiras de unllas negras
patrias en fora de xogo,
cidades que agardan por min,
estrelas vermellas polas cadeiras
e moita xente, moita xente,
que camiñando na rúa
non sabe onde ir.

CaRa A "Love of the loveless-eels"

DE COMPOSTELA A BABEL

2011-07-21T18:13:00.000+02:00

A cidade camiña cara Agosto buscando a sombra acubillada nun ceo nubrado.Os carteiros vellos están de vacacións e os novos xa non deixan cartas de amor.

Compostela é Babel e as veces entre linguas, focos e gings, faltas ti.

Esvaro neste stand by.

Abúrrome de non parar.

Prefiro durmir que comer.

Prefiro tomar que durmir.

Sempre rematamos volvendo a comezar.

CaRa A "little bird-Eels"

BARES e SOIDADES

2011-07-17T14:45:00.000+02:00

Onte bebemos ata quedarnos sós, nun local onde pola Tv os charrúas pangalaicos axeonllaban á gran Arxentina.Onte bebemos ata quedarnos sós, xunto a unha muller que desexaba bailar e falaba do home da súa vida.

Perdemos memoria para poder escoitar as cancións de sempre con emoción. Perdemos memoria, para esquecer o teu nome en acústico.

Pechamos garitos, que saben a todo menos a chicle de fresa ácida.

Somos, aqueles que enviamos cartas de amor de madrugada, berros de pel enfriados con dúas pezas de xeo, posdatas de fume molladas polo orballo e un sorriso enlatado, para o mesmo sabor repetido.

Somos, escritores de Domingo embargados polas resacas e as ausencias.

CaRa A "Bar Soledad-Ariel Rot"

FROM COLOMBIA

2011-07-10T17:25:00.001+02:00

Tiraches o café polo retrete e conseguiches,
que o cuarto de baño ulise a Colombia.

Se xa ninguén dispara, estamos en PAZ?.

CaRa A "Eu nunca-Bangor"

PRINCESAS (perdidas)

2011-07-03T19:24:00.007+02:00

Quicoliñas

Escribín uns versos perdidos, nun mal movemento dixital dun Domingo en horizontal.
Non contaban nada novo.
Non dicían nada que ti non saibas.
As metáforas hidrátanse á sombra do sol, alí onde as princesas constrúen repúblicas.
CaRa A "Una noche sin ti-A.Vega"

ANESTESIAS

2011-06-28T23:27:00.001+02:00

Pasadas unhas horas, teño a boca durmida e unha lingua que perde o norte, visitando o sur entre as túas pernas.

A dentista, fixo hoxe un bo traballo.

CaRa A "El blues del dentista-A.Chango, A.Calamaro"

AUGAS E OUTRAS HERBAS

2011-06-24T01:51:00.004+02:00

A camareira inmigrante que sirve cubatas ao proletariado viste unha chaqueta de cashmere de miña nai, mercada no Corte Inglés.

Auga de san Xoán para que non te trabe nin cobra nin can...

nin ti.

CaRa A "A.Pla-Corazón"

MÉDICOS e DIAGNOSES

2011-06-19T14:00:00.002+02:00

Tiña un problema de abstinencia co alcohol e o corpo dela. Era, en verbas do doutor, o prototipo dun noctámbulo-carnívoro especializado na enoloxía.

CaRa A "Love of lesbian-Houston tenemos un poema"

FERIDAS (de guerra)

2011-06-15T01:31:00.001+02:00

Ela tiña un corazón cun latexar onomatopeico.

El, un fonendo esquecido no maleteiro do carro.

Todos tocaban de oído, coleccionaban feridas de guerra.

CaRa A (again) "Q.González-G.Eléctricas"

FRESAS E VAINILLA

2011-06-12T12:42:00.000+02:00

Teño un abecedario debaixo do pantalón onde faltan letras para chegar ao teu nome.

Todos os Domingos saben a melancolía e a colexio de luns.

Ti sabes a fresas con vainilla.

CaRa A "The piano has been drinking not me-T.Waits"

UNHA (the blues band)

2011-06-10T00:51:00.003+02:00

Menos mal que cada noite pasaba o fío de seda dental por unha blues band, un crítico de teatro, unha xornalista, un amigo propietario da verba e unha poetisa que na compaña da súa irmá, rexeitaba beber algo a maiores da vida e o baile.

Son dos que perden anos en cada sorriso.

Son dos que sempre nos quedará París, e tamén Fisterra.

CaRa A "I can´t choose-The pepper post"

ABURRIDOS

2011-06-09T01:06:00.000+02:00

Eles non sabían que os bicos eran un factor de risco.

Vivían, instalados na inconsciencia de non aburrirse

CaRa A "El equilibrio es imposible-Iván Ferreiro"

CIDADE (en festas)

2011-06-04T10:07:00.001+02:00

A.Ballesteros

A cidade enfía o camiño cara o ceo cunha festas de música na pedra mentres agarda, por un futuro de procesión e palio.

Sempre que retorno, veño cunha dor de moas no corazón.

CaRa A "Demasiado-Silvio Rodriguez"

601

2011-06-01T12:13:00.001+02:00

A cidade asubía que todo ten un the end, emprestando un día de postal, para aqueles que sempre levamos facturas nos pantalóns. Por iso hoxe levo traxe de guerra, para perder chuchando as horas de todo o que non é meu. Por iso hoxe mercarei un casette con botón de rec e luz vermella para recoller... un son de salitre, 15 zuritos, 20 gings, 30 pintxos, 7 mulleres en bicicleta, un master en arquitectura, o sol agochándose dende o hotel Niza, Irati almorzando na terraza, un abrente alugado, 2 surfers, unha partida de póker e unha foto fixa do mar como fondo reservado, no banco central da retina.

Mañá toca volver a estar on the road.

A Compostela de pedra agarda, coas miñas pantasmas tomando unha morea de tazas polo Franco.

CaRa A "bost egun eman-bide ertzean"

600

2011-05-31T10:26:00.000+02:00

Un post 600 merece unha galerna do Cantábrico no balcón da miña habitación, unha posdata dalgúns corpos neste colchón , unha madrugada insomne e todas as veces, que quixen ser outro aprendendo a quererte.

Un post 600 merece unha fuxida para volver a atoparme, sen libros de autoaxuda nin chamadas a cobro revertido.

Asfalto, ging e manta.

Un post 600 merece esta cidade ate onde a derrota semella elegante.

Este post por merecer, merece unha canción mil veces repetida.

CaRa A "Discos de antes-Quique Gonzalez"

TELLADOS (do norte)

2011-05-30T12:28:00.000+02:00

Gústame mirar as cidades dende os seus tellados.Esa non deixa de ser unha maneira de fitar, a cor dos seus ollos.

Teño a sorte de ter irmáns que alugaron tellados para min. Quicoliñas en Compostela, Franético na Coruña e Anxo en Donosti.

Teño para min, que eles xa saben que sempre fun un consentido da vida, un vouyer de patacón, aquel que cura as vitorias nas que perde con excesos, alturas e fuxidas.

CaRa A "Hotel Solitarios-Q.Gonzalez"

ABRENTES (por encargo)

2011-05-29T18:09:00.001+02:00

A resaca negocia melancolías co abrente nesta cidade que non se pon fea nin cando durme. Os poetas pechan os garitos con chaves de salitre, pendurando do brazo equilibristas con saia, gardiáns de saídas de emerxencia e algún mod despistado que baila cunha ikurriña de fondo.

Os excesos de Domingo perden valor cando o luns non importa.

Os teus bicos valen ao peso unha restra de todas as miñas mentiras.

Nesta guerra, tan só se anotan, os que máis corren.

CaRa A "Mi espíritu imperecedero-Extremoduro"

TRIOS

2011-05-28T12:08:00.001+02:00

Quique e Jacob negocian as miñas bagoas nunha desbandada que non entende de quilómetros nin ausencias pero que explica, que todo camiño remata nalgures.

Quero ser nesta cidade coma o Lichis, tocando o baixo en Julián Kanevsky trio.

CaRa A "Si te vas...Extremoduro"

BIPARTITOS

2011-05-27T17:50:00.002+02:00

Media boca debuxa un pentágono entre os teus lunares e a outra media viaxa de fuxida a ningures cara o nordeste. Son, un bipartito existencial que busca onde se agocha, o lugar onde todo é de ninguén.

Hoxe partín un dente mordendo unha pedra de algodón e tamén perdín o documento de Identidade. Coido, que ese é un bo motivo para unha fuxida.

CaRa A "Extremoduro-Desarraigo"

AMNESIAS e ANIVERSARIOS

2011-05-26T09:18:00.000+02:00

Fixen anos e ninguén me trouxo unha tarta, cinco anos que se din pronto (595 post), e o peor é que nin eu mesmo me lembrei.
As parellas furtivas aceleran pulsacións nas estacións de repouso da autoestrada e as caixeiras regálanme micropoemas nos tickets de pago, cun aquel de distancia e desilusión. Son unha estrela do rock sen banda e con moitos quilómetros por diante.
Coido, que preciso unha aventura, un anaco minifundista de road movie. Quique toca mañá en Donosti. Ese é un bo lugar para empezar.

CaRa A "Pequeño Rock and Roll-Q.Gonzalez"

DE TAZAS (con Lou Red)

2011-05-19T09:20:00.000+02:00

"Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar onde eu repouse, enviándome unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria".

Coma sempre, cheguei tarde a nosa cita pero alí estabas ti, cun aquel despistado de quen prefire non pisar ao camiñar, tomando un par de tazas polo Franco con Lou Red.

CaRa A "Como o vento-Diplomáticos"

ABRENTES (de Domingo)

2011-05-15T09:59:00.000+02:00

No abrente dun Domingo, os espellos dos garitos veñen con follas de reclamación e nas rúas sobreviven pendurados do aramio... tres borrachos, un barrendeiro, dous fillos de prostitutas e algún catedrático insomne que acredita no ximnasio e garda, na súa bolsa de deportes, unha recortada para atracar un banco.

CaRa A "T.Waits-eggs and sausage"

CONCENTRACIÓN (parcelaria)

2011-05-14T17:08:00.001+02:00

As veces tan só preciso un metro cadrado da túa pel.

Ti xa sabes querida, que sempre fun un minifundista epitelial.

CaRa A "J.Santiago-bailar el viento"

PROGRAMAS

2011-05-13T19:46:00.002+02:00

Onte encargáronme un programa electoral innovador, lúcido e transformador pero eu só pensaba en TI.

Tes que saber, que por fin xa madurei. Agora querida, todas as mulleres de 24 semellan ter 35.

CaRa A "Ataque Escampe-Esparadrapo"

GUERRAS (con pel)

2011-05-07T20:22:00.000+02:00

Onte mandáronme á guerra e eu sen pistolas resisto, acubillado na trincheira das túas pernas.
Sempre fun un guerreiro do corpo a corpo.

CaRa A "Coque Malla-Despierto"

DE SERIES...

2011-05-01T18:00:00.002+02:00

P.Torreira

Un rapaz cunha caixa de leitugas entre as mans, exerce a dúbida enriba dunha mediana que con vocación de rocha, protexe ás plantas "humanizadoras", dun rio de carros revolucionados pola vida moderna. A miña aquela reivindica a cuestión de clase demandando un campo de golf ao carón dun ameazado limoeiro. A sedución agóchase tralas portas de emerxencia dun garito especializado que se afunde, cun desxeo colectivo dos diferentes gings. Todas as loiras son malas copias de ti. Canto máis me falan máis só me sinto. Un padriño abandona a un noivo no altar co catering pago, os días pasan extranos, o guión acubíllase nas novas tendencias de HBO...todo semella un cromo repetido.

CaRa A "Mierda de mago-J.Santiago"

DOMINGOS SANTOS

2011-04-24T16:16:00.002+02:00

As veces, non podo deixar de escribir nada, adobando versos coa túa lembranza, manchando con areas de praia o corazón.

Os encarrapuchados conquistaron estes días abstemios as rúas da vella mentres eu, mollei os pes con cítricos variados para acompañar ao ging, dando voltas sobre min mesmo a unha ducia de viaxes de ti, preto dos amigos.

Por iso xogo a ser Onetti neste Domingo de fin de nada, gastando as horas nun leito que ten, un libro de historia agochado sobre os camiños húmidos da túa pel.

Mastigo futuros de plástico, envío latas de conservas aos meus amores, teño dúas pistolas de flores para ir a guerra por horas, corazón, nesta primavera.

CaRa A "Canción de amor-Iván Ferreiro"

MEDOS

2011-04-21T18:47:00.004+02:00

P.Torreira

A "miña aquela" danlle medo as treboadas e a min non me gustan as procesións. Non sei porque, coido que estes días, non van resultar doados para ningún dos dous.

CaRa A "Desordenada habitación-E.Urquijo-A.Vega"

MEDIDAS URXENTES

2011-04-15T02:19:00.001+02:00

Buscaba o teu corpo e un algo de amor, con cen medidas urxentes, na festa da democracia.

CaRa a "Niña imantada-Love of lesbian"

COMIDA (china)

2011-04-03T12:34:00.002+02:00

O´Miro

Penduraches un haiku no teu silencio

na festa de fin de curso das derrotas

onde os escritores alugan pes artríticos

e as princesas, venden o reino por un combinado.

As pedras de vella cheiran a terra mollada,

a falta de sono rende contas no abrente,

a cidade mestura beatas e botellas

e nos hoteis, súan exploradores que

perderon o teu rastro,

nun catálogo de corpos dunha tenda china.

Somos un exercito insubmiso ás armas

neste Domingo que sempre quixo ser Venres.

CaRa A "Cosas que no hai que contar-Nacho Vegas"

DE CANTANTES (e discos)

2011-03-29T19:45:00.004+02:00

As veces mírome en Nacho, perdido sen Christina.

CaRa A " Nacho Vegas-Reloj sin manecillas"

CONCERTOS (DIVINOS).

2011-03-27T20:45:00.004+02:00

Non era polo bo e equilibrado Neil Hannon, nin polo silencio respectuoso do público.Tampouco era polo excelente e caro Ging de Seagram´s, nin polo piano de cola, nin pola amizade presente, nin polos excesos embargados na pel, o bourbon ausente e as lolitas que estudan para fuxir de madrugada co artista. Todo era redondo por ti, que refuxiada nun lateral da barra, musitabas a totalidade das letras do concerto, traducindo emocións, temas e sorrisos a políglotas vocacionais, con dúas copas de máis.

CaRa A "The divine comedy-Bang goes the knighthood"

DE TELLADOS ( e gatas)

2011-03-23T20:39:00.003+01:00

Todo parecía confuso, unha primavera a domicilio, pouca feromona, un algo de frío e o sol negociando unha rendición violenta no berce de Marzo.
Todo parecía confuso cando pola estrada pasaches ti, apoiada na cristaleira dun bus urbano, limitando os teus ollos cun derrame de carmín, nas voces do aire chamado radio, portando a túa fermosa derrota a un tellado de zinc.
Din que as loiras celebran nos garitos da vella penduradas de Richard, o final da túa monarquía.

CaRa A "That´s Life-F.Sinatra"

TRADICIÓNS (e ausencias)

2011-03-18T21:01:00.002+01:00

Hoxe, despois de moito tempo, boteinos intensamente de menos, durante dous minutos ao contado. Coido que estou a volverme co paso dos anos, un tradicionalista interino das ausencias.

CaRa A "Rubia de la cuarta fila-J.Sabina"

LATEXOS (soltos)

2011-03-15T18:36:00.002+01:00

No mapa dos sentidos de Tokio, mido en ferrados a distancia que separa a nosa pel, anestesiada con frío industrial. Son un apátrida do latexo que alimenta baleiros, un tango solto mollado en garrafón, ese que nunca está cando se lle precisa, un fan do fracaso en lata e o animal que te ule cando dormes espida.
Boto de menos todo o que me sobra cando me miras de esguello, enviando telegramas de pésame e impoñendo límites de velocidade. Fora, Xapón treme, o país esmorece e as témporas non saben se saír de copas ou reservar nun Spa.

CaRa A "Mi lista negra-Cuarteto de nos"

OSOS BRANCOS

2011-03-08T19:00:00.003+01:00

O´Miro

Non sei dende cando todo semella ter o mesmo sabor dunha canción, mil veces repetida, nun Entroido perpetuo.Non sei dende cando a revolución morre nun blue in green de patacón e o derradeiro rock, compite cun abrente e un zume de laranxa.
A miña aquela mais eu, soñamos con osos brancos en Mozambique.

CaRa A "Aquellos besos-A.Calamaro"

XEOPOLÍTICA (de TI)

2011-03-03T01:05:00.004+01:00

As veces, estou máis asustado co teu corpo que Europa coa política internacional e camiño pola habitación esquivando a túa roupa, revisando facturas, poemas inconclusos no edredón e notas de reproches, agochados na lista da compra. As veces quérote na derrota e alugo viaxes que rematan en peiraos, onde nunca chegan os teus barcos, que partiron por correo, ateigados de NON e proas feitas de noces.Teño unha ducia de balas que levan no remite o teu nome e que aínda non entenden, de danos colaterais. Teño o que me faltas e aquelo que todo o mundo envexa e eu, a estas alturas da vida, aínda non aprendín a mirar.

CaRa A "Te odio-Los seis días e Santi Balmes"

ANOS (que pasan)

2011-02-23T12:54:00.002+01:00

As veces todo pasa tan rápido que non teño nin tempo para mirarte, instalándome nun despiste interesado daquel que coida estar de volta de todo e aínda non sabe onde está. Nestes días rápidos para corpos cansos arrastro os pés, cun paxaro de papel que asubía a carón da fiestra do teu cuarto, cunha república perdida no fitar e tamén coa vocación de instalarme a perder, nunha vila ben chamada ningures.

Teño un cartel de fin de obra nunha casa en ruínas e a idade daquel, que xa non empeza nada.

CaRa A "Ya no se que hacer conmigo-El cuarteto de nos"

BOCAS E MEMORIAS (oxidadas)

2011-02-19T01:57:00.004+01:00

Non lle collía na boca todo o que lle quería e tanto era, que fora quedaron expulsadas por horas as verbas urxentes, as mentiras, as outras, o gastado a fondo perdido e a dor dun sorriso de madrugada.
Lingua e amor nunha soidade húmida, nun piso franco rodeado de dentes, nun todo a cen de patacón, no presente-pasado do quero máis, máis, máis e todo, de TI.
Hoxe era un deses días nos que á memoria, por sorte, non lle sabía a metálico.

CaRa A "La estatua del jardín botánico-Radio Futura"

DE LADRÓNS

2011-02-12T20:30:00.002+01:00

Entraron na casa pola fiestra do salón, desactivaron alarmas, narcotizaron cans, fixéronse invisibles ás cámaras de seguridade e por moito que o intentaron e por moito que buscaron, non atoparon amor...nin debaixo do colchón.

CaRa A "Debo partirme en dos-S.Rodriguez"

PRINCESAS (do rock)

2011-02-06T21:36:00.003+01:00

P.Torreira

Valentina é unha princesa do rock que cando ven de xira por aquí, baleira as dúbidas e as resacas dos aburridos con sorrisos de fresa.

CaRa A "Love of lesbian-Cuestiones de familia"

DE ALUGUER (e soños)

2011-02-04T00:49:00.000+01:00

Xa postos querida, podías emporcarme por horas os beizos con dúas mentiras, a túa e a miña.
Albert musita poesía, rumba e rock nun local ateigado de xente que soña de aluguer, con vivir outras vidas.

CaRa A "Novia de 100 ojos-Albert Pla"

DE MEDIAS E BUFANDAS

2011-01-29T11:53:00.003+01:00

P.Torreira

Quero medrar para chegar aos teus xeonllos, alí onde emprestan postais de Roma con vistas e Osvaldo xoga a ser Mercuri.
Quero medrar nesta cidade paralizada pola friaxe de non saber quen é, nun anaco do rock que perdemos no after, nas medias que rachamos para facer bufandas e nas dúbidas que bicamos con vocación, a diferencia doutros poetas.
Agora que nos secamos antes de mollarnos podiamos, mercar unha ducia de rúas sen saída, mil quilómetros ao por maior, tres excesos sen antídotos e as balas que deixamos alugadas, nunha maleta de posdatas.

CaRa A "Llevame al baile-Pereza"

RESACAS (de salitre)

2011-01-22T11:26:00.003+01:00

Camareiro, póñame unha de mar ben salgado, os bicos que lle falten a loira asasina e as balas sobrantes dun desaxuste de contas.
Teño un antollo insular-dependente mollado polas luces de neon, un jet lag na túa pel e unha botella de viño agochada nunha morea de salitre.
Sempre gustei de pasear as praias xeadas ao teu carón, de costas a Zanzibar.

CaRa A "Para siempre-Ratones Paranoicos-A.C"

LUNS (que querían ser Domingos)

2011-01-17T00:22:00.004+01:00

Fálame sempre, alí onde se agocha o silencio cando quere berrar, nos dedos embargados sen vasos comunicantes, nas ganas de nada, nos días de choiva, na memoria caducada e nos bicos que tiramos ao lixo, antes de pasar o camión da recollida.

Fálame sempre, nos garitos onde presentamos a nosa dimisión, na droga que inhalei antes de verquela na túa pel, na canción que escoitamos cando perdemos e na frase secuestrada na memoria cando asubiamos, non me esquezas, non me esquezas.

Fálame sempre, na ditadura do estrato bancario, na guerra de costas a túa boca, no leito preconxelado e nas veces que repetimos mil mentiras para poder mal querernos.

Fálame sempre, nos hoteis onde pasabamos as horas contando barcos, nos cines onde sempre perden os malos, en todas as vidas que vives cando calas e nos kilómetros que mercas, para afastarte de min.

Ti xa sabes, que vivir é unha anécdota que aspira á dignidade, unha versión da canción que cantou a estrela de rock no backstage, un verso tuneado e unha habitación con vistas ao polo norte.

Ti xa sabes, que na derrota penduramos medallas, gastamos os freos, esvaramos no xeo e repetimos andares por rúas distintas.

Fálame sempre, gástalle o nome ao título do poemario, tira a chave ao rio, exíliame de min e mércalle un Domingo a este Luns, que entra alugando cromos repetidos.

CaRa A "Love of lesbian-Domingo Astromántico"

FANECA (brava)

2011-01-13T15:32:00.002+01:00

Xa postos poderíamos, porque non, instalarnos na liturxia do caos, facendo colección de bicos lonxe dos aburridos e a centos de kilómetros da lei, que pinta o debuxo do que manda.
Teño as ganas nun chup, chup, preto do lume, lonxe desta cidade mollada na artrose do correcto.

CaRa A "Cuidado conmigo-Ronaldos"

REGALOS (de reises)

2011-01-06T02:39:00.002+01:00

Ti xa sabes que de republicano o titular, cando os reis magos traen un anaco dos teus beizos con sexo, mentiras, cintas de vídeo e mirra. Ti xa sabes, que agochado na choiva, móllanse as ganas de perderte de vista, cun policía que atraca un banco e un ladrón que oposita a grupo B.
Cicatrizamos recollendo feridas, disparamos con pistolas caladas, penduramos un sorriso do gris e importamos New York, Stalingrado e París nun metro cadrado de Compostela.
Somos uns especuladores do querer, hipotecando sístoles sen diástoles.

CaRa A "Amaneció sin querer-Zenet"

FELIZ 2011

2010-12-31T11:34:00.005+01:00

Por poder seguir exercendo de astronauta sen rede, pagando as terapias en facturas de tinta, instalado nas túas costas para cravarche un bico, malgastando os consellos dos aburridos. Por poder seguir botándote de menos analxesiado, nos garitos da familia, cos amigos insubmisos ás sentenzas, na derrota das vitorias onde un está tan só rodeado de xente.

Por quererte, por quererte mal de xeito repetido sen deixar de facelo, lonxe do branco e o negro, afastado desas pelis que te fan chorar.

Por mirar como fuxen os alquimistas do traxe gris, da plusvalía gris,dos bancos grises, da lingua gris,do vivir en gris.

Moito obrigado aos que vos parades por estas lerias e a aqueles que colaborades co voso fitar (O´Miro). Mirámonos nos bares

CaRa A "Incendios de Nieve-love of lesbian"

ELAS

2010-12-27T23:14:00.005+01:00

O´Miro

Non chegaban aos dezaoito e compartían pola vella, detrás de dúas amigas, o metro cadrado de paraugas. Camufladas trala conversa das de diante, bicábanse e rían agochándose delas e mostrándose á cidade.
Foi a cor dun día gris, aqueles bicos espantaban á choiva.

CaRa A "Delicate-Damien Rice"

UNHA (de mazapán)

2010-12-24T11:32:00.003+01:00

P.Torreira

Levo un post it con restos de carmín disparado polas costas, un respirar co estómago que ten fame de vos, un exercito de derrotas condecoradas, un papa noel de África Central e un varrendeiro que de madrugada, limpa as pegadas da xente na pedra da vella.
Todo na cidade ule a panxoliña e a mazapán mentres ti, asubías nun cambio de rasante, un rock and roll xeado.

CaRa A "Contigo-A.Calamaro"

CONXELADOS (de Nadal)

2010-12-19T13:32:00.004+01:00

O´Miro

Que che parece querida se aproveitando esta friaxe, conxelamos os bicos para os tempos da fame. A casa ule a café e fora non se nos perdeu ren, agás unha fuxida sen posdatas.

A cidade vístese cun alumeado que abdica na noite exercendo de ferro pendurado, de espantallo no asfalto.

A este Nadal adiantado, fáltanlle follas na árbore.

Achégate a min, tan só entendo a lingua da pel.

CaRa A "La realidad-Extremoduro"

UNHA (de nada)

2010-12-14T19:13:00.006+01:00

O´Miro

Co paso dos anos é importante saber que pinto canas na barba e teño un outlet no corazón. Non sei entón porque esquecín, avisar disto en plena crise económica, ao pequeno comercio local.

CaRa A "A.Rot-Cuando no esperaba nada"

VIDEOCLIP

2010-12-07T20:40:00.004+01:00

O´Miro

A cidade odia aquelo que perde cando non estás mentres eu administro mal os silencios instalados nas coordenadas do rancor, acubillado nos garitos onde os corpos súan querendo escoitar, bicar, fumar, beber, falar ou foder.
Teño un verbo regular atravesado na boca que non baixa nin con viño de uva catalana. Teño todo aquelo que perdín cando non tiña nada e polos buratos rotos do pantalón, fuxían as horas sen recibín.
Xa non teño idade para militarizar o querer.
Xa non teño idade para correr detrás dos malos.
Para ser perfecto querida, a ti e a min faltounos un videoclip.

CaRa A "Love of lesbian-Alli donde soliamos gritar"

PONTES (sen rio)

2010-12-06T18:24:00.005+01:00

P.Torreira

Gústasme en estado líquido, sólido, gaseoso e incluso ausente.
A cidade camiña pola ponte, con todo o tempo que perder mentres ti e eu gastamos as horas, coleccionando nubes, música, libros, debates, mar, choiva e mantas.

CaRa A (máis que nunca) "Ugia Pedreira-Sabe a pau"

UNHA (de mercurio)

2010-12-01T19:39:00.003+01:00

P.Torreira

Un fiscal con tres copas no debe, decide abrirlle dilixencias previas ao amor nun puticlube de estrada á mesma hora, na que unha ambulancia asubía un blues, trasladando un anaco de tristura á urxencias nunha noite, onde a xiada é o rei.
A cidade divídese entre os que pasan frío e aqueles que pagan a factura do gasoil, queimando na cheminea os bicos sobrantes.
Teño pra min que as baixas temperaturas, quecen as soidades.

CaRa A " Un soplo de alegría-L.E. Aute"

ALFOMBRAS

2010-11-28T21:20:00.003+01:00

P.Torreira

As veces non está mal, arquivar unha recua de sombras camiñando por unha alfombra de follas. Gústame cando te penduras do meu brazo, auditando silencios e gastando a tarde, nun fondo reservado de cores.

CaRa A "Quique Gonzalez-No digas que no"

LAZARO (e cristos)

2010-11-24T18:19:00.007+01:00

P.Torreira

A miña aquela non se chama Lázaro máis ten un aquel. Hai Síndromes de Estocolmo que pagan a pena, dous meses despois da derradeira carreira desta cadela.
Os gatos do barrio activaron o toque de queda, non todo van ser derrotas.

CaRa A "Siniestro Total-Correcaminos"

DE VENDAS

2010-11-21T18:35:00.003+01:00

P.Torreira

Querida, véndame o ánimo. Hoxe estou de Domingo.

CaRa A "Los restos del naufragio-Pereza"

CARTOGRAFÍA

2010-11-18T00:24:00.002+01:00

Mercar un disco para escoitar un millón de veces a mesma canción, de xeito repetido, constante, mantendo o carro en marcha para impedir un stop.
Gardar todas as saudades nunha aperta comprimida, sen libro de instrucións nin catálogo de guerras perdidas, tan só para recuperar, a vida que perdemos despois de fitarnos nos espellos.
Teño pensamentos con corpo de illa onde ti es co teu regreso, común denominador.

CaRa A "Vicentico-El rey del rock and roll"

IDEAS (molladas)

2010-11-14T16:30:00.003+01:00

Bendita idea tiven, o día que pendurei un piercing do corazón.
A cidade asolágase nun ging, a milleiros de km de Ti.

CaRa A "A.Calamaro-Vasos vacios"

PROPOSTAS (de gasto)

2010-11-10T10:44:00.008+01:00

P.Torreira

Que che parece querida,
se facemos copias dos teus bicos en papel carbón,
danzamos un agarrado cos trompos no camiño,
miramos pasar aos homes do traxe gris,
ulimos as castañas paseando pola vella,
quecemos as mans cunha cunca de viño,
fodemos entre as follas dun leito pintado de outono
e viramos os medos do non vivir,
no verán mollado dun San Martiño.

DISTIMIA

2010-11-04T11:10:00.005+01:00

Revírame este verso,
búscalle as costuras,
ensíname ese punto,
picado no mármore do palacio,
de inverno.
A cidade ponse de encaixe
para recibir ao papa negro
mentres nos garitos esgotan
o sangue de cristo de garrafón ,
onde a policía bebe un dous por un.

Os días agóchanse á hora da merenda,
as tardes saben a pan, manteiga e sucre,
as pedras do rio danzan un twist nos meus zapatos
e na megafonía da mani escoitase unha pregaria
que di…

Hei ti! desátame por horas, please

CaRa A "En algún desierto-Esclarecidos"

PEAXE(s)

2010-10-30T19:09:00.003+02:00

As veces atópote alí,
espida nunha canción,
poñéndome o corazón do revés,
danzando un agarrado nun rock,
desfacéndome a vida a dentadas,
pendurada dos meus pes
nun déjà vu de patacón,
nun eterno retorno enlatado
sen Nietzsche nin ti.
Din que en Portugal
xa cobran peaxe por amar.

CaRa A "Marful-Jota valseada pra Frank Sinatra"

OPCIÓNS

2010-10-27T00:46:00.003+02:00

O´Miro

Respirarte, as veces, non é negociable,
neste país ateigado de dióxido de carbono.

CaRa A "Q.Gonzalez-un arma precisa"

ESA NOITE (fun aló)

2010-10-23T16:01:00.004+02:00

No túnel da Coruña rífanse 20 hostias por mirar os 20 anos dos Diplomáticos, que veñen macrobióticos lavándolle a cara a cidade, mostrando curvas, exercendo de gaiteiros na compaña da tralla brava, que inspira as dúas horas longas emprestadas desta bitácora do bravú.
Neste país ausente temos un bo corpo Diplomático agardando nunha lata de atún, conquistando coa súa música liñas de bus urbano, dende o Berbés a Montealto, pasando por Capetón.

CaRa A "Diplomáticos-Esta noite hei dir aló"

CIGARROS E CAFÉ

2010-10-16T03:25:00.004+02:00

P.Torreira

Xa non te agardan,
as bocas enchidas de fame,
as cartas sen carteiro
os garitos que abren ao amencer,
as catros estacións e a do tren,
un respirar apurado diante dun espello,
o estraperlo do mal querer,
as mulleres que xogaban a ti,
os beizos mollados da noite,
as paradas dos taxis a ningures,
o ti-meu-nos e
os sorrisos negociados
que agochamos na vella,
20 bicos atrás.

CaRa A "Silvio Rodriguez-me veo claramente"

SUCESOS

2010-10-15T11:56:00.004+02:00

Unha escritora coreana de libros de auto axuda suicídase co seu home nun motel dunha estrada tamén coreana, Keith Richards afirma ter sido meticuloso coa heroína que se meteu, eu gardo o teu amor nunha lata de sardiñas sen viño nin pan e a nosa Vale, cumpre un ano, fermosa e felecha.
Deus nos colla confesados, quen foi o listo que mangou as zapatas dos freos nesta costa abaixo vital?.

CaRa A "R.Stone"

A Valentina

EXCURSIÓNS

2010-10-13T23:54:00.003+02:00

P.Torreira

O problema querida é, que por moito que o intente,
non consigo perderme de vista.
As veces o único que resta por inventar,
agóchase nas fuxidas

CaRa A "A.Chango-Beber"

Canción adicada a Llamaradas, con amor.

DOMINGOS (de tinta china)

2010-10-10T11:48:00.002+02:00

P.Torreira

Esvarar nunha coma do teu respirar,
cunha lingua de trapo acusada de soidade,
as veces pode ser,
unha mostra-ensaio esquecida
nun espazo-tempo.

Debuxar unha pasada de freada
debaixo da túa saia
coa tinta china duns beizos colectivizados,
pode rematar nun peche por derrubo
deste mercado de excesos.

Hai días querida,
que esperto ao teu carón,
botándote un mundo de menos.

CaRa A "Giros-F.Paez-A.Rot"